Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Γάντι ,Κεφάλαιο 6 : Fibonacci

Dallas6AD1.jpg

 

I cannot employ the language of science to trace this process of growth in myself, for I cannot experience myself as a scientific problem.

Carl G.Jung, Man and his Symbols




-Από την άλλη σκέφτομαι ,ότι αν όλα αυτά είναι μια διαδρομή δίχως τέλος  , τι είναι εκείνο που μας κάνει να πιστεύουμε ότι ,είμαστε εμείς, που ζούμε στο παρόν ενώ κάποιος άλλος έζησε στο παρελθόν, ή θα ζήσει στο μέλλον. Κυρίως κάποιες αναφορές σε βιβλία ιστορίας υποθέτω.

 -Ξέρεις, άδικα παιδεύεσαι να σπάσεις αυτό το κύκλο,  του είπε .Ακόμα και κείνος που σπάει ένα σύστημα για να αναζητήσει το γνήσιο πέρα από την επανάληψη ,γίνεται μετά από λίγο και κείνος μέρος αυτής της αέναης επανάληψης .

Πάρε δηλαδή τον τελευταίο λόγο του Ζαρατούστρα: « Θα ξανάρθω, είπε,  μ' αυτόν τον ήλιο, μ' αυτή την γη, όχι για μια νέα ζωή ή για μια καλύτερη ζωή ή για μια ζωή όμοια με τούτη, αλλά γι' αυτή την ίδια τη ζωή, ταυτόσημη μέσα στα πιο μεγάλα όπως και στα πιο μικρά πράγματα, και θα διδάξω, για μίαν ακόμη φορά, την Αιώνια Επιστροφή!»

Σταματήσαμε για λίγο .Μαζευτήκαμε οσο μπορούσαμε προς το παράθυρο, καθώς είδαμε να πλησιάζει μια χοντρή μ 'ένα πράσινο φόρεμα από μουσελίνα .Ο τύπος που ήταν μαζί της ,φορούσε σενα λιγδιασμένο μαύρο κουστούμι που στο διάβα του μπούκωνε το βαγόνι απλυσιά και σκατίλα .Περνώντας δίπλα μας την κοίταξε με μίσος. Εκείνη σαν να μην κατάλαβε, πάντως.

-Πως σε λένε  ; με ρώτησε

-Carlo της απάντησα , εσένα ;

-Μαρία ,μου είπε κείνη

Και ξέρεις γιατί τελικά είναι σημαντικός ο άνθρωπος , με ρώτησε .Γιατί εκείνος γράφει την ιστορία ,αφού είναι και ο μοναδικός που μιλάει για κείνη . Αλλο παρελθόν και αλλο ιστορία βλέπεις!





Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

Γαντι ,5.Amor Fati


What becomes of time and space when an adequate language to describe them does not exist? 

ED SUGDEN



Eyeless in Gaza , sweet life longer



Με κατάλαβε που την κοίταζα επίμονα και σήκωσε τα ματιά της πάνω μου. Με κοίταξε και κείνη στα πεταχτά , μα προτού κατεβάσει ξανά το κεφάλι της ,της το ξέκοψα : 

-Πάω να πάρω ένα καφέ ,της είπα ,δείχνοντας την άδεια κούπα μου . Θέλετε να σας φέρω κάτι; 

- Ένα τσάι θα ταν τώρα ότι πρέπει , και πόσο θα ΄θελα και λίγο κονιάκ ..αλλά αφήστε, δεν είναι σωστό , θα ρθω και γω. 

-Όχι καλύτερά να μείνει κάποιος εδώ ,για τα πράγματα μας της είπα και σηκώθηκα. Βγήκα στο διάδρομο και ακολούθησα τις φωτεινές ενδείξεις στη αρχή και μετα τη μυρωδιά του καφέ , του τσιγάρου και τις φωνές. Μπήκα βαγόνι εστιατόριο -μπαρ - περίπτερο και ζήτησα καφέ και τσάι με ένα μπουκαλάκι κονιάκ. Πήρα και για μένα ένα μπουκαλάκι ουίσκι και ένα πακέτο άφιλτρα . Γύρισα στο κουπέ και την έπιασα να διαβάζει τις Χαραυγές του Νίτσε. 

Ορίστε παρακαλώ της είπα _-πήγε να με πληρώσει αλλά έκανα τον κύριο ανalt και δεν υπήρχε μια .Αδειάσαμε τα μπουκαλάκια στα φλιτζάνια μας και βγήκαμε στο διάδρομο να κάνουμε στη ζούλα ένα τσιγάρο 

- Πως από δω τη ρώτησα κοιτάζοντας και το αστέρι της έχετε μαζί και Νίτσε , είδα. -Ναι προσπαθώ να καταλάβω τη θεωρία της αιωνίας επανάληψης φόρεσα λοιπόν το αστέρι μου και ξεκίνησα αυτή τη διαδρομή ,όπως τόσοι άλλοι στο παρελθόν ,αλλά και άλλοι τόσοι στο μέλλον και κοιτάζω να δω που θα με βγάλει. Εσείς ; Δεν μ' ενδιαφέρει εκείνος ο γέρος που ανεβοκατεβαίνει την ιδια σκάλα ανά αιωνιότητα .Έχω ένα θέμα με τους κύκλους , οσο αρμονικοί και αν μοιάζουν και προσπαθώ να σπάσω αυτό τον κύκλο του κάρμα , να σπάσω το Μεγάλο Μηχανισμό και κάθομαι και αναπολώ εκείνες τις δυνάμεις που γεννήσαν το πείραμα. Εκείνο τον απόκοσμο ηλεκτρισμό που κυκλοφορεί στο σώμα μου τη στιγμή της δημιουργίας του καινούργιου.




Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Γάντι ,Κεφάλαιο 4, Κανείς δεν κοιτάζει τον ντελιβερά

alt

 If you can imagine it, you can achieve it.

 If you can dream it, you can become it.

 William Arthur Ward




Θυμήθηκα την τελευταία περίοδο της  ζωής μου ,όταν δούλευα delivery σ΄ένα σουβλατζίδικο ,κοντά στην παλιά μου γειτονιά. Στην αρχή ντρεπόμουν και  η  μεγαλύτερη έγνοια μου ήταν να μην με αναγνωρίσουν οι παλιοί μου φίλοι . Όμως σύντομα κατάλαβα ότι κάνεις δεν με αναγνώριζε  ,κάνεις δεν με κοίταζε καν στα μάτια και ο λόγος είναι  απλός :  κάνεις δεν κοιτάζει ποτέ  τον ντελιβερά.

 Ηλίας Μ. ( απομνημονεύματα)

 

Καθώς με προσπερνούσε ,με αγκάλιασε σφιχτά ένα σκοτεινό σύννεφο με τη μυρωδιά της .Κάθισε απέναντι μου . Έβγαλε ξεφυσώντας ανακουφισμένη το μαύρο σκούφο και το κασκόλ της και άνοιξε το πράσινο ελεκτρίκ παλτό. Μου φάνηκε ότι άνοιξε μαζί και το σουτιέν της, έτσι όπως ξεχύθηκε το στήθος της κατά πάνω μου. Το κοίταζα για ώρα πίσω από την μαύρη μπλουζίτσα της .Το βαγόνι ήταν παγωμένο και η ρώγες τις έλαμπαν από την ανατριχίλα.

Κάθισε σταυροπόδι. Από τη μεριά που καθόμουν πρόλαβα και είδα το μπούτι της ως πάνω  ,πίσω από ένα κοντό σκούρο μπλε πλεχτό φόρεμα και μαύρο καλσόν .Φορουσε σκουλαρίκια κρικους με περασμένα  άστρα ,ασορτί και το άστρο του Δαβίδ στο μανίκι..

Λεπτή ψηλή κοπέλα με ζεστά καστανά μάτια με όμορφο στήθος μα και ένα θαυμάσιο κωλο που απλώθηκε και αυτός με την ησυχία του πάνω στο κάθισμα.

Δεν ήθελε πολλά πολλά και σχεδόν αμέσως κοίταξε αφηρημένη έξω .Το τραίνο ξεκίνησε και μαζί του και μείς με τις σκέψεις μας, που κάποια στιγμή σαν να συναντήθηκαν γιατί κοιταχτήκαμε στα μάτια .Την κοίταξα με κατανόηση , τι τράβηξε και η ράτσα σου σκέφτηκα, ενώ εκείνη με κοίταξε ψυχρά.

Τότε ήταν που σαν να άκουσα μια  φωνή να με καλεί από μακριά, ή ήταν απλά το βουητό του τραίνου , που άκουγα πίσω από τιςεικόνεςalt γύρω μου . Και σιγά σιγά ,δεν το θελα, αλλά η φαντασία μου με πρόδωσε πάλι. Κάτι μακρινό άκουσα, κάτι μύρισα και βυθίστηκα πάλι σε στις σκέψεις μου. Και με καθοδηγούσαν παλιές και νέες μυρωδιές από μέρη και εποχές της ζωής μου. Μακρινές μελωδίες ,χρώματα και ήχοι .Γιασεμί ,υάκινθος ,πικροδάφνη, λεμονί , το μπούτι της γαμωτο!

Γιατί υπάρχει το σύμπαν σκέφτηκα ξαφνικα  - γιατί υπάρχει ο χρόνος;; Και πάνω από όλα, είμαι πραγματικά ασήμαντος και άχρηστος στον απέραντο χώρο γύρω μου;







Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

Γαντι, Κεφαλαιο 3 : Μαγισσα


Podex perfectus es 



alt


 

( μουσικη πρόταση Γιώργος Πηττας)


Έτσι όπως την πλησιάζαμε ,μου φάνηκε πως έρχεται προς τα πάνω μου και πως το είδωλο της αναβόσβηνε σαν φανός ομίχλης  με το ρυθμό και τα κουνήματα του τραίνου , σαν εικόνα από προβολή slides. Mε κάθε κούνημα να εμφανίζεται και μετά από λίγο να εξαφανίζεται παλι.

Μαύρη μάλλινη φούστα  και πράσινο πανωφόρι αυτό πρόσεξα πρώτα. Έτσι τυλιγμένο στο κουκούλι του περίμενε και κείνο να γδυθεί και να πετάξει.

Είχα κάπου διαβάσει ότι  η αντίληψή μας είναι ασυνεχής. Ξέρουμε ότι σε μια ταινία αντιλαμβανόμαστε 24 εικόνεςhttp://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.pngανά δευτερόλεπτο. Η 25η δεν εμφανίζεται. Έτσι κάπως μου 'μοιαζε η τύπα ,σαν την 25η  εικόνα ,που δεν ήξερα ανhttp://cdncache-a.akamaihd.net/items/it/img/arrow-10x10.png ειχε ακόμα περάσει .

Φτάνοντας πια  στο σταθμό παρατήρησα ότι η αριστερή της πλευρά έλαμπε - τόσο δυνατά που κάποιοι διπλανοί της φάνηκαν να δυσανασχετούν .Πάνω σε άσπρο ύφασμα με χρυσή κλώστη κεντημένο κατι σαν άστρα του Δαβίδ!

Ακόμα φορτώνουν κόσμο ,σκέφτηκα.

Κάποιος Μαλε , ξεχειλώνοντας την ειδική θεωρία της σχετικότητας και τα ιερά και τα όσια της κβαντικής φυσικής, είχε ισχυριστεί ότι όπως τα ηλεκτρόνια  συνεχίζουν να   επικοινωνούν  ακόμα και στην περίπτωση που διασπώνται  ,έστω και ανalt  τα κομμάτια τους απέχουν μεταξύ τους δις έτη φωτός , έτσι  και οι άνθρωποι επικοινωνούν με τις υποστάσεις τους από το μέλλον, ή το παρελθόν. Μήπως  λοιπόν αυτή την τυπα την ήξερε από τότε και του φτάνε τώρα  η εικόνα της από το διάστημα;

Την κοίταξε καλύτερα _ τελικά το σημείο στο μανίκι της μπορει να'ταν Πεντάλφα.

Υμνητής της θέας Αφροδίτης,ή λάτρης του Εωσφόρου,αναρωτήθηκε.Οπως και να΄χει φαίνεται ότι θα παίξει σεξ!

-Κάθεται κανείς εδώ ; με ρώτησε παραμερίζοντας με.







Κυριακή, 16 Οκτωβρίου 2016

Γαντι : The Sidewinder Sleeps Tonite

alt

Call me when you try to wake her up, call me when you try to wake her






Σταματήσαμε σ΄ένα κωλοχώρι - Kariolenburg ή κάπως έτσι. 
Πλησίασα την πόρτα κι εκανα να κατέβω. Πάντα το κανα ,σ'όλους τους σταθμούς εκανα,ότι κατέβαινα .Kατέβαινα ελάχιστα ,ίσα να αγγίξω τη γη και να μυρίσω που βρίσκομαι. Μόνο που τα λουλούδια στους σταθμούς δεν μυρίζουν ,μόνο ο σταθμός μυρίζει , εχει μια βαριά  μυρωδια απο κάτουρο.. 
Πατάω λίγο τη  γη και βιάζομαι να ανέβω πίσω- πάντα υπάρχει αυτός ο κίνδυνος ότι κάποια στιγμή θα μείνω πίσω σ΄ένα σταθμό έρημο ,σ΄ένα μικρό έρημό χωριό ένα κρύο βραδύ και δεν θα ξέρω ανalt θα βρω λεφτά να ξαναφύγω ,'ουτε ανalt θα ξαναπεράσει από κει τραίνο.
Σαν ταξιδιωτης χρόνου ,νιώθω  , αυτό είναι το συναίσθημα της σύντομης στάσης καθώς αναρωτιέμαι για λίγο τι κάνουν οι άνθρωποι σε κείνα τα μουντά φωτισμένα σπιτάκια της ,που μόλις πέρασα και κυρίως τι θα κάνουν μετα που θα φύγω.
 
Και αυτοί οι σταθμοί μου φαίνονται σαν νησίδες αναμνήσεων , σπίτια  που με τον καιρό ερημωθήκαν και που πια υπάρχουν στο πουθενά και οποίος κατεβαίνει εκεί δεν θα βρει τίποτα άλλο παρα ρωγμές στη συνέχεια του χρόνου ,χωρίς κάποια εμφανή σχέση η λογική , που χάσκουν και καταπίνουν όσους δεν περνούν βιαστικοί και κοτοστεκονται σαν να  χαζεύουν τις βιτρίνες .
Σταθμοι ερημοι που πια υπάρχουν για τραινα που παν στο πουθενά σε σταθμους που  οποίος κατεβαίνει εκεί δεν θα βρει τίποτα άλλο παρα ρωγμές στη συνέχεια του χρόνου ,χωρίς κάποια εμφανή σχέση η λογική , σε fractals που χάσκουν και καταπίνουν όσους δεν περνούν βιαστικοί ,κάπου εκεί είναι και οι αγαπημένοι σου! 

Γενικώς δεν μπορώ να πω ότι πιστεύω στα θαύματα ,ούτε άλλωστε δίνω και ιδιαίτερη σημασία όταν αυτά συμβαίνουν , αλλά εκείνη την κοπέλα την πρόσεξα από την πρώτη στιγμή .Στέκονταν τουρτουρίζοντας στην άκρη της αποβάθρας και περίμενε. 









Κυριακή, 9 Οκτωβρίου 2016

Το Γαντι : Killer

 "If I cannot deflect the will of heaven, then I shall move hell.- Virgil's Aeneid, bookalt VII.312


 



Ξημέρωνε. Εκείνο το τραίνο έπαιρνε τις στροφές με τα χίλια και η γέφυρα που περνούσαμε τώρα έτριζε συθέμελα, σαν να κατάρρεε με κάθε μέτρο που αφήναμε πίσω μας.

Δεν ηταν ουρανος εξεινο το ξεπλυμα που τωρα με  κοίταζε αδιάφορα. Ηταν ξεψυχισμένες σιελ και κίτρινες κλωστές που κoλουσαν πάνω στο πρόσωπό μου και πονούσαν σαν παγωμένες πύρινες λάμες. Έξω είχε παγωνιά  - απολυτή παγωνιά .

Άνοιξα το παράθυρο της κουκέτας για να παγώσω περισσότερο - να παγώσω τελείως, μήπως και ξυπνήσω και καταλάβω που πάω, τι κάνω. Μύρισε καφές . Σε λίγο φάνηκε ο σερβιτόρος και έχυσε μπόλικο χαρμάνι στο λιγδιασμένο αέρα του βαγονιού.

Πήρα μια κούπα - χάρτινη  και άναψα τσιγάρο. Το πρόσωπό μου φωτίστηκε για λίγο και έλαμψε ,έτσι όπως ήταν λιγδιασμένο από τον αέρα του βαγονιού και το ξενύχτι, αλλά εκείνο το τσιγάρο μου 'κανε καλό και ένιωσα σαν να τα ξέχασα όλα για λίγο. Απλά στεκόμουν και κοιτούσα αφηρημένος έξω.

Ξημέρωνε. Πρώτα φάνηκε ο ήλιος και μετα από λίγο ακολουθήσαν και οι Σκιές ,που καθίσαν πάνω σε δέντρα και σπίτια και χώρισαν το κόσμο σε φωτεινά και σκοτεινά κομμάτια. Τελικά ζούμε σε μια πραγματικότητα από σκιές περισσότερα ,πάρα από φως ,σκέφτηκα .Με σκιές αποτυπώνουν τον κόσμο γύρω τους οι ζωγράφοι , με παύσεις οι μουσικοί και οι συγγραφείς - σκοτεινά έβλεπε τα πράγματα ο Κροουλι και φωτεινά οι αρχαίοι μύστες.


alt

 


Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2016

Ανακοινωσις κοινωσις κοινωσις κοινωσις κοινωσις

alt


ο αιρετικός συγγραφέας θα ειναι σύντομα κοντά σας με μια νέα συλλογή διηγημάτων του ( εκδόσεις key books)



agapi.jpg

alt alt








Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2016

Live Fast, Die Old (4)...and last



Από το 1975 που ο Lemmy αποφάσισε να φτιάξει τους Motorhead μέχρι το 2015 που ήρθε το τέλος του - και το δικό τους - κυριάρχησε στη rock μουσική. Ο τρόπος που τραγουδούσε, που έπαιζε το μπάσο, η συμπεριφορά, η προσέγγιση ήταν τόσο χαρακτηριστικά που εξηγούσαν τη μοναδικότητά του. Ηταν η επιτομή της φιλοσοφίας του είδους και επειδή ο τρόπος ζωής του επικύρωνε αυτή τη φιλοσοφία, έγινε μύθος.

Η μουσική των Motorhead ήταν τόσο επιδραστική που δεκάδες υβρίδια της rock μπορούν να τους θεωρήσουν προπάτορες. Ο Lemmy πρόσφερε πολύ περισσότερα από όσα νομίζαμε και επειδή, σχεδόν πάντα, η αναγνώριση έρχεται μετά θάνατον, πλέον θα καταλάβουν και οι εκτός των πυλών, την πραγματική συνεισφορά του στο rock οικοδόμημα. Rock in Peace, bro.


Γιάννης Βλαχαντώνης


Κυριακή, 10 Ιανουαρίου 2016

Παρά Φύση 22 : Ξεχασμένοι στην ρωγμή του χρόνου!

 Ωιμέ , ο έρως ..και πως μας θυμιζει τόσο τα όνειρα που έφυγαν μακριά μας , μαζί με την ιδία μας τη ζωή!

Tacitus



 

 

*Onnagata or oyama (Japanese: sbϋsΉ, "woman-role"), are male actors who impersonatewomenalt in Japanese kabuki theatre. The modern all-male kabuki was originally known as yarM kabuki (man kabuki) to distinguish it from earlier forms. In the early 17th century, shortly after the emergence of the genre, many kabuki theaters had an all-female cast (onna kabuki), withwomenalt playing men's roles as necessary. Wakashk kabuki (adolescent-boy kabuki), with a cast composed entirely of attractive young men playing both male and female roles, and frequentlydealingalt in erotic themes, originated circa 1612.

Wikipedia

 

 

Ξέρω και για την όμορφη γυναίκα σου , που αυτές τις δύσκολες  ώρες χαμουρεύεται  εδώ λίγο πιο πάνω στην Baja , μ' εκείνο τον βραζιλιανό εραστή της..

Και ξέρω και για εκείνο το παιδάκι μέσα σου ,που κάποτε σκότωσες με τον τρόπο σου... και που από τότε σε κυνηγά για να μην σε αφήνει να χαίρεσαι τίποτα στη ζωή σου .

Πρέπει να προσέξεις τι θα κάνεις από εδώ και στο εξής  - εγώ αυτό κατάλαβα χθες το βράδυ   - άλλα θυμήσου κυρίως αυτό : ότι εκτός από σένα δεν υπάρχει κανείς τριγύρω,  είναι σαν κάθεσαι στον βράχο μέσα στον ωκεανό αυτό είναι η ζωή .Αυτά είπε και έφυγε χτυπώντας πίσω της την πόρτα

- Τι περίεργο μονολόγησε η Έστελλα , αυτή δεν πλησίαζε πότε στα  σπίτια μας και τώρα να μπει έτσι εδώ μέσα και μάλιστα να μιλήσει έτσι και σε ένα gringo ..και ποια είναι η Ευτυχία  - δεν μου είχες μιλήσει πότε για εκείνη..

 

-H onnagata* μου , της απάντησε εκείνος χαμογελώντας.

Οι omnagata λοιπόν , οι περίφημες εκείνες γιαπωνέζες αδελφαρες του θεάτρου Kibuki , για τους τρελούς έρωτες που ενέπνεαν στους αδαείς και για το εφήμερο που ενέπνεε η ομορφιά  τους  - πόσο τραγικό αλήθεια για όποια ρομαντική ψυχή τις πλησίαζε - και επίσης για την ομοιότητα αυτής της ερωτικής απογοήτευσης , με την απογοήτευση που αφήνει πίσω κάθε όνειρο που γίνεται πραγματικότητα , καθώς όπως φαίνεται οι ανθρώπινες αισθήσεις υπολείπονται των δυνατοτήτων της φαντασίας ..και γενικά οι άνθρωποι υπολείπονται των περιστάσεων ..

 

   Στεκόντουσαν  εκεί για ώρα ακίνητοι, σκεπτικοί και οι δυο , μέσα σε ένα καλύβι πάνω στο αρχέγονο χώμα της ερήμου Σονόρα , ένα μικρό τετράγωνο κομματάκι αποκλειστικότητας πάνω στην αιωνιότητα ,  που περιβάλλονταν από τους χωμάτινους τοίχους ενός μεξικάνικου φτωχόσπιτου, που είχε γίνει πια όλος τους ο κόσμος και κοιτάζονταν στα μάτια... 

  Ο ήλιος είχε μόλις δύσει,  αλλά η ζέστη ήταν ακόμα ανυπόφορη  - ευτυχώς που σε λίγο θα ερχόταν η νύχτα της ερήμου να τους καταψύξει ...Ο ιδρώτας έσταζε  βασανιστικά  από όλους  τους  πόρους του κορμιού τους και η ώρα του πάθους κατέφθανε .Την έπιασε λίγο κάτω από την μέση και την έφερε κοντά του . Το αριστερό του χέρι κύλησε λίγο μουλωχτά στην αρχή προς τα κάτω, ρολαροντας με το μεσαίο του δάκτυλο πάνω στην σπονδυλική της στήλη , γύρω γύρω  από τα λακκάκια , αυτά τα εξωκοσμα,  κολασμένα  στολίδια της γυναίκας , και τέλος χάθηκε βαθιά μέσα της - και μετά από λίγο  πολύ βαθιά μέσα της ..

Εκείνη τραβήχτηκε  λίγο και τον κοίταξε στα μάτια ..

Τι είναι λοιπόν αυτό ύφος που παίρνει μια γυναίκα μπροστά στον καθρέφτη της , όταν βάφεται για την βραδινή της έξοδο , ή όταν - επιστρέφοντας πια από την βόλτα της - σε κόβει για λίγο πριν σου δοθεί, αναρωτήθηκε εκείνος . Σαν να μεταμορφώνεται σε κάποια ξένη, για ένα μόνο κλάσμα του δευτερολέπτου .

Είναι ειλικρίνεια ή ματαιοδοξία - γιατίανalt είναι ειλικρίνεια χαθήκαμε .. - Τι ακριβώς είναι αυτό που αναφέρεις ; Πες μου καλύτερα τι ήταν αυτή η κοπέλα για σένα ..

- Η Ευτυχία θα λες...λοιπόν τόσο η Ευτυχία , όσο και η νεαρή γυναίκα μου ,όπως άλλωστε  σχεδόν όλες οι γυναίκες που κάποτε μου ενέπνευσαν τον ερώτα , την λαγνεία , ή το μυστήριο    , επιλέγηκαν από μένα να είναι οι onnagata μου ,δηλ.  τα φαντάσματα  που δεν μ' αφήνουν σε ησυχία , οι μύθοι μου , που κυνηγούσα και με κυνηγούσαν σε όλη μου την ζωή ,αλλά που ήξερα ότι μόλις τους πλησίαζα πολύ , θα έφευγαν εκείνες η μάλλον θα ξεθώριαζαν . Βλέπεις αυτή η επιλογή είναι και η τελευταία ηρωική στιγμή τής ζωής ενός άνδρα, όταν δηλ. επιλέγει να μπει σε μια ερωτική περιπέτεια ...

 

Την φίλησε γλυκά και ήταν έτοιμος να της πει ,ότι την άλλη εβδομάδα θα έφευγε - όμως δεν πρόλαβε..






Σάββατο, 9 Ιανουαρίου 2016

Live Fast, Die Old (3)



"Apparently people don't like the truth, but I do like it; I like it because it upsets a lot of people. If you show them enough times that their arguments are bullshit, then maybe just once, one of them will say, 'Oh! Wait a minute - I was wrong.' I live for that happening. Rare, I assure you" 
- Lemmy Kilmister


Το Μάιο του 1975, ο Lemmy συνελλήφθη στη συνοριακή γραμμή του Toronto με ένα γραμμάριο σκόνης αμφεταμίνης στο παντελόνι του. Πέρασε μια νύχτα στη φυλακή και μετά έλαβε ένα συνδυασμό καλών και κακών νέων. " Η αστυνομία με κατηγόρησε για κατοχή κοκαΐνης ενώ στην πραγματικότητα είχα αμφεταμίνες", είπε ο Lemmy. " Ηταν μια λανθασμένη κατηγορία έτσι έπρεπε να με αφήσουν". Ωστόσο, παρότι επέστρεψε στους Hawkwind την επόμενη μέρα, η μπάντα τον σούταρε μετά την επόμενη συναυλία. "Αν με έπιαναν για LSD, όλα θα ήταν μια χαρά", είπε. "Αλλά όλα έγιναν για την ψυχεδελική εμπειρία. Η πιο κοσμική μπάντα στη γη με απέλυσε γιατί πιάστηκα με το λάθος είδος ναρκωτικών"!

Καθόλου αδρανής δεν έμεινε μετά από αυτό το γεγονός. Στους Hawkwind λειτούργησε ως μπασίστας και περιστασιακός τραγουδιστής. Ηταν κιθαρίστας, αλλά στους Hawkwind έπιασε το μπάσο και με τα χρόνια απέκτησε τη μοναδική τεχνική του που το έκανε να ακούγεται σαν ρυθμική κιθάρα. Με τον κιθαρίστα Larry Wallis και τον ντράμερ Lucas Fox έφτιαξε ένα τρίο που το ονόμασε Bastard. Οταν ο manager του τον πληροφόρησε ότι μ' αυτό το όνομα δε θα πάνε πουθενά, το άλλαξε σε Motφrhead, που ήταν το τελευταίο τραγούδι που ο Lemmy είχε γράψει και ερμηνεύσει για τους Hawkwind. Λίγο καιρό μετά έδιωξε τους Wallis και Fox και στη θέση τους ήρθαν ο κιθαρίστας "Fast" Eddie Clarke και ο ντράμερ Phil "Philthy Animal" Taylor. Τα πυρομαχικά είχαν τοποθετηθεί στο κανόνι. Η έκρηξη θα ήταν εντελώς θεαματική.


Γιάννης Βλαχαντώνης

Profile

vonlevantis Eleftherios Levantis

Το προφίλ μου

Ξένε αν τα βήματα σου σε οδήγησαν κατά λάθος σε τούτο το blog γνώριζε ότι εδώ θα βρεις μόνο αγριόχορτα και τσακάλια!

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Δεκέμβριος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
    123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
       

ΣΕΛΙΔΕΣ

Powered by pathfinder blogs